خانه

جزء اصلی ژلاتین حیوانی، پروتئین پپتید ژلاتین است. یکی از خلوص پایین آن چسب استخوان نامیده می‌شود. چسب استخوان جسمی شکننده، سخت و جامد است. کلاژن پروتئینی نامحلول در آب است. پس از حرارت دادن و سایر عملیات، به شکل دیگری از پروتئین به نام کلوئید تبدیل می‌شود که می‌تواند در آب داغ حل شود و خاصیت چسبندگی دارد. لایه چسب استخوان پس از تشکیل بسیار سفت و الاستیک است.

دانه‌های چسب استخوان عموماً به عنوان چسب، افزودنی‌های آبکاری، عوامل آهاردهنده و کمک منعقدکننده استفاده می‌شوند.

هنگام استفاده از چسب استخوان، ابتدا از همان حجم یا کمی بیشتر آب (ترجیحاً با آب داغ) برای خیساندن چسب استخوان به مدت حدود 10 ساعت استفاده کنید تا بلوک چسب نرم شود و سپس تا حدود 75 درجه سانتیگراد گرم شود تا بتوان از آن به عنوان مایع چسب استفاده کرد. نسبت چسب به آب باید با توجه به ویسکوزیته مورد نظر تعیین شود. دمای چسب داغ نباید خیلی زیاد باشد، دمای بیش از 100 درجه سانتیگراد به دلیل تخریب مولکولی و دگرگونی ناشی از پیری چسب، ویسکوزیته را کاهش می‌دهد. چسب استخوان در هنگام استفاده رسوب کمی دارد، بنابراین باید هنگام استفاده، آب را به خوبی برای مخلوط کردن لازم اضافه کنید تا ویسکوزیته و سیالیت آن تنظیم شود.